Главная страница сайта Небесное Искусство Главная страница сайта Небесное Искусство Главная страница сайта Небесное Искусство
В сердце того, кто любит Господа, память о нем всегда свежа, она не требует усилий, потому что мы всегда помним то, что любим. Ибн Араби
Кликните мышкой 
для получения страницы с подробной информацией.
Блог в ЖЖ
Карта сайта
Архив новостей
Обратная связь
Форум
Гостевая книга
Добавить в избранное
Настройки
Инструкции
Главная
Западная Литература
Х.К. Андерсен
Карты путешествий
Ресурсы в Интернете
Р.М. Рильке
У. Уитмен
И.В. Гете
М. Сервантес
Восточная Литература
Фарид ад-дин Аттар
Живопись
Фра Анжелико
Книги о живописи
Философия
Эпиктет
Духовное развитие
П.Д. Успенский
Дзен. 10 Быков
Сервисы сайта
Мудрые Мысли
От автора
Авторские притчи
Помощь сайту
 

 

Текущая фаза Луны

Текущая фаза Луны

23 августа 2019

 

Главная  →  Х.К. Андерсен  →  Сказки  →  Переводы сказок  →  Все сказки на монгольском языке  →  Буурцган дээр хоносон гунж - Принцесса на горошине

Случайный отрывок из текста: Фарид ад-дин Аттар. Рассказы о святых. Хазрат А6ул Хасан Хиркани
... Абул Хасан сказал: Я хочу, чтобы не было ни рая, ни ада и люди могли любить Бога ради Него самого. ...  Полный текст


Выберите из раздела сказок Андерсена:

Перечень сказок:
по году издания
по алфавиту
по популярности
по оценкам читателей
случайная сказка

Переводы сказок:
на белорусском
на украинском
на монгольском
на английском
на французском
на испанском

Иллюстрации к сказкам:
В. Педерсен
Л, Фрюлих
Э. Дюлак
современные художники

Примечания к сказкам:
Примечания

Выберите из раздела Андерсена:

Повести и романы, стихи, автобиографии, путевые заметки, письма, портреты, фотографии, вырезки, рисунки, литература об Андерсене, раздел Андерсена на форуме.
   

Эту сказку можно посмотреть на 2-х языках одновременно
Выберите языки:
и  

 
Оцените эту сказку:
Кликните мышкой 
для получения страницы с подробной информацией.
Всего оценок: 1, средняя: 5.0 (от 1 до 5)
   

Буурцган дээр хоносон гүнж

Принцесса на горошине

 

Эрт урьд нэгэн хунтайж байж гэнэ ээ. Хунтайж гүнжтэй болохыг, тэгэх тэгэхдээ хамгаас ухаантай жинхэнэ гүнж авах сан гэж хүсчээ. Энэ хэргээр хунтайж хамаг дэлхийгээр хэрэн хэсч эрсэн боловч харамсалтай нь хамгаас ухаантай жинхэнэ гүнж олдож өгдөггүй ээ. Хань болохоор гүнж хаа сайгүй байлаа ч жинхэнэ цэцэн ухаалаг нь мөн үу, биш үү танигдаж өгөхгүй байлаа. Нэгэнт тийм сайн гүнжээ олоогүй болохоор гайхаж гуньсаар гар хоосон гэртээ буцавч жинхэнэ сайн гүнжийг олох юм хуна даа гэж жигтэйхэн их хүсч байв.

Тэгтэл нэгэн үдэш агаар тэнгэр муухайрч, аянга цахилгаан гялалзан, тэнгэр дуугарч бороо хувин хувингаар ус цутгаж байгаа юм шиг орж аюул болох нь тэр гэнэ ээ.

Тэгтэл энэ үеэр хотын хаалгыг хэн нэгэн балбах нь сонстож хөгшин хаан хаалгаа онгойлгож өгөхөөр явав. Харахнаа хаалган дээр нь нэгэн гүнж ирчхээд зогсож байх нь тэр. Бурхан минь, тэр хэнтэй ч зүйрлэх аргагүй ямар сайхан гүнж гэж санана аа. Гүнжийн үс гэзэг, өмссөн хувцаснаас савирсан ус оймс, шаахай дээр нь урсан тэвдүүхэн харагдаж байсан ч хэлж баршгүй сайхан гүнж гэдэг нь хэнд ч гэсэн мэдэгдэж байлаа.

"Олигтойхон гүнж мөн үү, биш үү. Одоохон бид мэдээдэхье" гэж ноёны хөгшин хатан бодсоноо ганц ч үг ганхийлгүй унтлагын өрөө үрүүгээ ороод явчхаж гэнэ.

Хатан тэр дороо хамаг орныхоо гудаснуудыг хамж аваад ширхэг буурцагны үрэн дээр хорин ширхэг гудас давхарлан дэвсэж, дээр нь бас хорин өдөн дэвсгэр мөн л давхарлаж дэвсэж гэнэ. Энэ их дэвсгэр дээр гүнж тэр шөнө нойрсож амрахаар хэвтжээ. Хэр сайхан нойрссоныг нь хэрэг болгон өглөө нь асууцгаажээ.

- Ээ, та минь ёстой муу унтлаа. Нүдээ ганц ч хамхисангүй. Надад ямар гээчийн ор дэр засч өгснийг бурхан л мэдэх байх даа. Би юу ч юм нэг айхтар хатуу юман дээр хэвтэж хоносон учир хамаг бие минь хөх няц болж гүйцлээ. Жинхэнэ зовлон гэдэг л энэ байх гэж гунжтэн хэлжээ.

Үүнийг нь сонсоод, "Ёстой жинхэнэ гүнж байна, гарцаагүй гүнж мөн байна" гэж хүмүүс үзлээ. Гудас, өдөн дэвсгэр нийлсэн дөчин давхард эвсгэр доорх ширхэг буурцгийг ингэж андахгуй сайн мэднэ гэдэг бол гагцхүү жинхэнэ цэцэн гүнжийн гаргуун ухааны тэмдэг билээ.

Ингээд хунтайж маань гүнжтэй болов. Одоо л нэг гарцаагүй сайн гүнжтэй боллоо гэж бахархан боддог болжээ. Мэдээж дурсгалт буурцгаа үнэт ховор зүйл хадгалдаг музейд тавьж хадгалуулсан юм гэнэ лээ. Хулгай зэлгий л авчихгүй бол буурцаг хаачих вэ, байж л байгаа биз.

Энэ бол түүхэнд болсон сониноос сонин явдал.

Оцените эту сказку:
Кликните мышкой 
для получения страницы с подробной информацией.
Всего оценок: 1, средняя: 5.0 (от 1 до 5)

 

Наверх
<<< Предыдущая страница Следующая страница >>>
На главную
Содружество Друзей —  Школа Развития Человека

 

   

Старая версия сайта

Книги Родни Коллина на продажу

Нашли ошибку?
Выделите мышкой и
нажмите Ctrl-Enter!

© Василий Петрович Sеменов 2001-2012  
Сайт оптимизирован для просмотра с разрешением 1024х768

НЕ РАЗРЕШАЕТСЯ КОММЕРЧЕСКОЕ ИСПОЛЬЗОВАНИЕ МАТЕРИАЛОВ САЙТА!